Ağaçların belirli bir boşaltım sistemi yoktur
Ağaçların boşaltım olarak değerlendirilebilecek işlevleri :
Ağaçların genel özellikleri: Çok yıllık bitkilerdir. Uzun bir sürgün veya gövdeye sahiptirler. Fotosentetik yapraklarını veya dallarını yerden belirli bir mesafe üzerinde desteklerler. Genellikle yükseklikle tanımlanırlar. Uzun ömürlü olma eğilimindedirler ve bazıları birkaç bin yıl yaşar. Ekosistem için vazgeçilmezdirler; oksijen, yiyecek, barınak ve gölge sağlarlar. Karbondioksiti emerek oksijene dönüştürürler ve atmosferin kirlilik seviyesini azaltırlar. Kereste veya yakacak odun kaynakları olarak kullanılırlar. Ayrıca, ağaçların renk, koku, sertlik, ağırlık gibi farklı fiziksel özellikleri de bulunmaktadır.
Ağaç gövdesinin iç yapısı, gövde türüne göre değişiklik gösterir: Dikotil bitkiler: Epidermis: Alttaki dokuları koruyan üst tabakadır. Kabuk (korteks): Epidermisin altında yer alır, klorofil içeren hücreleri sayesinde fotosentez yapabilir. Merkezi silindir (plerom): Endodermisin altındaki dokulardan oluşur. Monokotil bitkiler: Epidermis: Altında dar bir kabuk bölgesi bulunur. Gövdenin büyük kısmı: Parankimatik dokudan oluşur ve iletim doku demetleri dağınık bir şekilde yer alır. Gövdenin sekonder yapısı (açık tohumlular ve iki çim yapraklılarda): Mantar: Düzgün hücre dizilerinden oluşur. Felloderm: İki-üç hücre dizisinden oluşur. Korteks parankiması: Ezilmiş hücrelerden oluşur, kalsiyumoksalat kristalleri içerebilir. Floem: Sekonder floem olarak adlandırılır. Sekonder odun: Primer odun: Öz: Gövdenin sekonder yapısını kökten ayırır. Büyüme halkaları: Enine kesit alındığında iç içe halkalar görülür, her biri bir yıl içerisinde meydana gelen odunları temsil eder.
Ağaçlarda terleme (transpirasyon) ve boşaltım şu şekilde gerçekleşir: Terleme (Transpirasyon). Bitkinin köklerinden alınan su, yapraklardaki gözenekler (stoma) aracılığıyla buhar halinde dışarı atılır. Bu süreçte su ve bir kısım atık maddeler uzaklaştırılır. Terleme, bitkinin soğumasını sağlar ve su ile minerallerin taşınmasına yardımcı olur. Yaprak Dökümü (Absisyonda Boşaltım). Özellikle sonbahar döneminde mevsimsel olarak yaprak döken ağaçlar, yapraklarda biriken atıkları bu yöntemle vücuttan uzaklaştırır. Bu mekanizma, bitkilerin iç dengesini korumalarına yardımcı olur. Ayrıca bazı bitkilerde kabuk, reçine veya salgı dokuları gibi farklı yapılar da atık madde depolamaya ve atmaya yönelik işlevler üstlenir.
Evet, ağaçlar (bitkiler) boşaltım yapar. Bitkilerde boşaltım organı yapraklar olarak bilinmektedir. Bitkilerin boşaltım yaptığı diğer yollar ise şunlardır: Damlama (gutasyon). Yaprak dökümü. Stomalar.
Bitkilerde boşaltım, özel bir organ aracılığıyla değil, çeşitli yapılar ve süreçler aracılığıyla gerçekleştirilir. Başlıca boşaltım yöntemleri: Stomalar ve hidatotlar: Suyun fazlası, stomalar ve yaprak kenarlarında bulunan hidatot adı verilen yapılardan damlama (gutasyon) ile atılır. Lentiseller: Bazı bitkiler, CO2, inorganik tuzlar ve organik artıkları köklerinden difüzyonla atar. Yaprak dökümü: Çoğu bitki, atık maddeleri suda çözünmeyen kristaller halinde yapraklardaki kofullarda depolayarak yaprak dökümü ile vücuttan uzaklaştırır. Stomalar: Yapraklardaki stomalar, vücutta yer alan fazla su, CO2 ve O2'yi dışarı atar.
Ağaçların gövdesi, yapraklar haricinde kalan kısımlarıyla da nefes alır. Ağaçlar, asıl olarak yaprakları aracılığıyla nefes alır. Stomalar, çevresel koşullara göre açılıp kapanabilir.
Bitkilerde boşaltım organı yapraklar olarak bilinmektedir.
SON YAZILAR
